Solliciteer

Esther Huijsmans is projectmanager in sport & events en werkte o.a. mee aan het FIFA WK voetbal, het EK Vrouwenvoetbal, de Olympische Spelen en Tomorrowland Winter. Zij is coach/mentor voor vrouwen in de sport en initiator van KICK-ES, een platform voor en door inspirerende vrouwen in de sport. De komende weken zal ze middels een blog haar ervaringen en best practices delen.

Door: Esther Huijsmans

Inmiddels werk ik ruim 16 jaar in de sport en als ik mijn vrijwilligerswerk erbij tel, dan is het twee decennia geleden dat ik een rol vervulde bij het eerste grootschalige toernooi, UEFA EURO 2000.  Inmiddels zijn we heel wat jaren en mooie sportevenementen verder. De FIFA Wereldkampioenschappen voetbal, UEFA Europese Kampioenschappen en de Olympische Winterspelen zijn evenementen waar ik een wezenlijke bijdrage aan heb mogen leveren. Regelmatig word ik dan ook benaderd voor een koffie-afspraak omdat mensen ook graag “iets in de sport’” willen doen en willen weten op welke manier ze dit ook voor elkaar kunnen krijgen. Helaas moet ik deze mensen teleurstellen: net als voor atleten, is er geen “easy way to success”; ik kan je geen gouden tip geven over hoe je bijvoorbeeld mee mag werken aan het FIFA WK Voetbal (kon ik dat maar). Wat ik wel kan doen is mijn tips delen die je een stap dichterbij deze droombaan kunnen brengen.

Tip 1: bedenk wat het is dat je aantrekt in de sportwereld
First things first: voordat ik concrete tips ga geven over het werken in de sport, is het belangrijk om goed na te denken over wat het is dat je aantrekt in de sportwereld. Natuurlijk is het ontzettend leuk om in de sport te werken (althans, dat vind ik), maar idealiseer het niet. Veel mensen denken dat het interessant is omdat je altijd vooraan kunt zitten bij sportwedstrijden. Wat men zich niet realiseert is dat de kans groot is dat jij druk aan het rondrennen bent op het moment van de wedstrijd en jij helemaal niets meekrijgt van wat er gebeurt op het veld of tijdens het evenement.

In 2014 werkte ik bijvoorbeeld voor Infront Hospitality als Operations Manager voor de Olympische Winterspelen. Wij waren verantwoordelijk voor de volledige catering en hospitality in twee stadions: Fisht, waar de openings- en sluitingsceremonie plaatsvonden, en Iceberg, waar het kunstschaatsen en shorttrack plaatsvonden.

De voorbereiding was een flinke uitdaging en dat is een groot understatement: de ruimtes en keukens waren pas op het laatste moment “af”, althans bruikbaar; een deel van de leveringen kon alleen per boot gedaan worden en daarbij waren we afhankelijk van de weersituatie op zee; de Russische autoriteiten zijn dol op stempels waardoor veel tijd ging verloren ging aan formaliteiten en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Op de dag van de Openingsceremonie kregen we een bomb sweep die het grootste deel van onze voorbereidingstijd duurde. Wij begonnen dus met een flinke operationele achterstand toen de deuren voor de 3000 leden van de Olympic Family openden; ik kan je vertellen dat er best wat glazen zijn gesneuveld in de chaos.
Intussen waren een aantal collega’s druk heen en weer aan het lopen naar de top van het stadion, waar tijdelijke skyboxconstructies zonder lift waren gebouwd; al het eten moest dus lopend naar boven gebracht worden. In het hoofdgebouw was wel een lift, maar die was ineens kapot, dus het eten voor onze hospitality gasten moest met de trap vanaf de begane grond naar de vierde verdieping gebracht worden. Je kunt je voorstellen dat ik van de Openingsceremonie niet veel heb kunnen zien. Wel heb ik het voor elkaar gekregen om de binnenkomst van het Nederlandse team te kunnen zien, dat was mijn kippenvelmomentje.

Veel mensen zeggen dan “mazzelaar, je bent er weer bij”, maar zien niet de andere kant.
Eén voordeel: na dit project is bijna alles een makkie.


The Iceberg illusion

Kortom: als het willen zien van deze evenementen je voornaamste beweegreden is, dan kun je dus beter een toegangskaart kopen.

Ook kan het hard werken zijn en zijn het vaak geen 9 – 17 dagen, vooral niet in de eventwereld; daar moet je tegen kunnen.
Op de vooravond van het FIFA WK Voetbal 2014 in Brazilië, de dag voor de openingswedstrijd, reed ik om 3:00 ’s nachts vanaf het stadion naar huis; een rit van 45 minuten door de metropool São Paulo. Ik werkte voor ICON (tegenwoordig CSM Live) en was verantwoordelijk voor de stadionaankleding en bewegwijzering in Estadio Itaquera, zie ook het eerder verschenen artikel in SportProf.
Bij de bouw van het stadion was een kraan ingestort en daardoor had de hele bouw vertraging opgelopen, waardoor de aankleding ook niet aangebracht kon worden. Het was dus een race tegen de klok… Mijn nachtelijke autorit was niet het meest bizarre, ik zat ook nog eens aan de telefoon met ons hoofdkantoor dat in dezelfde tijdzone lag. Ja, ook dat is #eventlife.

Bedenk dus goed welke onderdelen van dit werk je aanspreken.
Wat is het dat jou aanspreekt in het werken in de sport?

Esther Huijsmans